برای موجودی هر حساب دفتر کل کافی است مابه التفاوت مجموع اقلام بدهکار و بستانکار ثبت شده در آن حساب تا آن لحظه محاسبه شود که به این تفاوت مانده حساب می گویند. اگر مجموع اقلام بدهکار بیشتر از مجموع اقلام بستانکار ثبت شده در آن حساب باشد، موجودی حاصل «بدهکار» خواهد بود و بالعکس، اگر مجموع اقلام بدهکار از مجموع اقلام بدهکار بیشتر باشد. که در آن حساب ثبت می شود، مانده حاصل «بستانکار» خواهد بود. معمولاً برای تعیین بدهکار یا بستانکار موجودی حساب های دفتر، ستونی به نام ستون «شناسایی» در نظر گرفته می شود. اگر موجودی حاصل بدهکار باشد در ستون تشخیص کلمه بدهکار و اگر موجودی بستانکار باشد در ستون تشخیص کلمه بستانکار نوشته می شود. البته در عمل به جای کلمه بدهکار معمولا از مخفف آن یعنی بد و به جای کلمه طلبکار از مخفف آن یعنی کافی استفاده می شود.
به عنوان مثال، مانده حساب دفتر صندوق را که قبلا ارائه شده است، در نظر بگیرید. مابقی به صورت زیر محاسبه می شود:
مانده گیری از حساب های دفتر کل چگونه است؟|www.ostadhesab.com
مبلغ 900000 ریال درج شده در ردیف اول ستون موجودی برابر با رقم مربوط به سند شماره 1 می باشد.
برای اخذ موجودی ردیف دوم باید 120000 ریال مربوط به سند شماره 2 را از 900000 ریال کسر نمایید.
چون 900000 ریال بدهکار است اما 120000 ریال در ستون اعتبار (بستانکار است) بنابراین از 900000 ریال 120000 ریال کسر می شود و موجودی جدید به 780000 ریال می رسد.