صفر تا صد راه اندازی استارت آپ موفق

داشتن استارتاپ، رشد کسب و کار، کسب درآمد، کمک به مردم، تغییر فرهنگ کار در شهر و کشور و… اگر در دهه های اخیر وارد بازار کار (به خصوص بازار آنلاین) شده اید، احتمالا به این موارد فکر کرده اید. چیزها راه اندازی یک استارت آپ از دور جذاب، سودآور و البته ساده به نظر می رسد. واقعیت این است که فرآیند راه اندازی یک استارت آپ (و مراحل نگهداری و گسترش آن) با وجود جذاب و پول ساز بودن، به هیچ وجه ساده نیست. شاید برایتان جالب باشد که بدانید 90 درصد استارت آپ ها شکست می خورند. شرکت های بزرگی مانند فیس بوک، اینستاگرام و واتس اپ و حتی مدل های داخلی مانند اسنپ و دیجی کالا، بخشی از ۱۰ درصد استارت آپ های بازمانده هستند. در این مقاله می خواهیم  استارت آپی در ایران (و به طور کلی در جهان) را بررسی کنیم و ببینیم برای شروع چه مراحلی را باید طی کنید. اگر ایده های استارت آپی مختلفی در سر دارید و به فکر ایجاد یک کسب و کار هستید، حتما این مقاله را بخوانید.

استارت آپ چیست؟

برای راه اندازی استارتاپ در ایران (و هر کشور دیگری) ابتدا باید این مفهوم را دقیقاً درک کنیم و از سوء تفاهم جلوگیری کنیم. اصطلاح استارتاپ به سازمانی اطلاق می شود که در مراحل اولیه تأسیس قرار دارد. استارت آپ ها معمولاً توسط یک یا دو کارآفرین ایجاد می شوند، کارفرمایان که معمولاً یکی از این دو هدف را در ذهن دارند: ساخت محصول یا ایجاد خدماتی که فکر می کنند در بازار مورد تقاضا است. یکی از چالش های پیش روی استارت آپ ها بودجه است، یعنی این شرکت ها اغلب با هزینه های بالا و درآمد کم تاسیس می شوند. برای درک دقیق تر مفهوم استارت آپ، شاید بد نباشد بدانید که این شرکت ها بر روی یک سرویس یا محصول خاص تمرکز می کنند و آن را به بازار ارائه می کنند، معمولاً مدل کسب وکار کامل و جامعی ندارند. و مهمتر از آن منابع مورد نظر برای رفتن به مرحله بعد را ندارند. بسیاری از استارت آپ ها با هزینه شخصی موسسانشان راه اندازی می شوند. این بدان معناست که آنها به سرمایه گذاران برای داشتن وجوه بیشتر نیاز دارند. سرمایه گذارانی مانند دوستان، خانواده یا غریبه ها.

انواع استارت آپ ها

هزینه و مدل راه اندازی یک استارتاپ تا حد زیادی به نوع استارت آپ شما بستگی دارد. همه استارت آپ ها قطعا در یکی از این دسته بندی ها قرار می گیرند:

• مقیاس پذیر: شرکت های فناوری محور اغلب در این دسته قرار می گیرند. از آنجایی که شرکت های فناوری یا فناوری محور پتانسیل زیادی دارند، می توانند بسیار سریع رشد کرده و وارد بازار جهانی شوند. آنها معمولا سرمایه خوبی دریافت می کنند و حتی می توانند شرکت های بین المللی شوند. گوگل، اوبر، فیسبوک و توییتر نمونه هایی از استارت آپ های مقیاس پذیر هستند. آنها بهترین کارمندان را استخدام می کنند و در نتیجه سرمایه مورد نظر خود را خیلی سریع به دست می آورند.
• استارت آپ های کسب و کار کوچک: استارت آپ هایی که توسط افراد عادی با سرمایه شخصی راه اندازی می شوند معمولاً در این دسته قرار می گیرند. این استارت آپ ها با سرعت خودشان رشد می کنند و اغلب وب سایت خوبی دارند، اما به ندرت می بینید که اپلیکیشنی هم داشته باشند. فروشگاه های مواد غذایی، آرایشگاه ها، شیرینی فروشی ها و حتی برخی آژانس های مسافرتی نمونه هایی از این دسته هستند.
• سبک زندگی: (Lifestyle Startups): افرادی که علاقه یا سرگرمی خاصی دارند و روی آن کار می کنند، می توانند به فکر راه اندازی یک استارت آپ سبک زندگی باشند و با علاقه خود کسب درآمد کنند. نمونه های زیادی از این نوع وجود دارد، حتی اگر ندانیم که متعلق به این دسته هستند. مثلاً فکر کنید که یک رقصنده حرفه ای هستید و حالا یک مدرسه رقص کوچک تأسیس می کنید تا آن را به افراد مختلف آموزش دهید و از این راه کسب درآمد کنید.